Surroundings

เสียงประกาศรายการแสดงรำไทยที่ลานวัดเพิ่งเงียบหายไป

เราคนไทยไกลบ้าน ต่อแถวกันยาวเหยียดไปถึงอีกด้านหนึ่งของโบสถ์ บทสนทนาจอแจเหมือนจะน่ารำคาญ

-- แต่อบอุ่น --

ผู้คนในขบวนสรงน้ำพระสงฆ์ ได้รับแจกขันน้ำพลาสติกเปี่ยมน้ำใสคนละหนึ่งใบ

-----------------------------------------

กลิ่นหอมเย็นที่คุ้นเคยมีที่มาจากไหนกันนะ --

ฉันก้มลงมองขันน้ำพลาสติกในมือ กลีบดอกไม้สีหวานที่ฉันไม่รู้จัก ลอยปะปนกันอยู่นับสิบชนิด

ลองทาบฝ่ามือลงบนผิวน้ำหอมเย็นนั้น กลิ่นน้ำอบไทยฟุ้งกระจายขึ้นแตะจมูก --

-- เหมือนจะคล้าย -- แต่ไม่ใช่ --

ฉันช้อนกลีบดอกไม้เหล่านั้นขึ้นมาดูใกล้ใกล้ --

พบดอกไม้หนึ่งดอก ที่เล็กจนไม่อาจแยกเป็นกลีบได้

"มะลิ"

สีขาวสะอาด ตัดกับก้านเขียวอ่อน กลีบซ้อน ดอกโต น่าเอ็นดู

มะลิ -- ในดินแดนแสนไกลที่ล้อมรอบด้วยทะเลสีคราม --

เธอทำให้สายลมอบอ้าวต้นฤดูร้อน มีกลิ่นหอมชวนให้นึกถึงถิ่นที่เดินทางจากมา

-----------------------------------------

ฉันเดินไปอุ้มกระถางต้นมะลิ ดอกตูมเล็กเล็ก ขึ้นมาต้นหนึ่ง

และพาเธอกลับบ้านด้วยกัน

บ้านที่มีแต่สนามหญ้าตัดเรียบ ต้นไม้ประดับเล็กๆ ไม่กี่ต้น และไม่มีดอกไม้สักดอก

บ้านที่ไม่มีรั้ว แต่เราไม่เคยได้รู้จักกับใครที่ตั้งบ้านอยู่ข้างข้างกัน

บ้านที่มีเสียงหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศ ดังอยู่ตลอดวันแทนที่เสียงสายลมโชย

ที่นี่ จะมีใครรู้จักกลีบดอกขาวบอบบางของเธอบ้างไหม?

ถ้าเขารู้จัก หัวใจเขาคงสงบเย็น ด้วยกลิ่นหอมเย็นจางจาง

เพียงแค่ก้มลงทักทายกับเธอ ในขณะที่เธอค่อยๆ แย้มบาน --

-----------------------------------------

ที่นี่ จะมีใครรู้จักใบสีเขียวสดของเธอบ้างไหม?

ถ้าเขารู้จัก หัวใจเขาคงอ่อนโยน เมื่อเห็นก้านเล็กสีน้ำตาลจืด

พยายามประคองใบอ่อน ให้ได้รับแสงตะวันเพื่อเติบโต --

ฉันได้พบเธออีกครั้ง -- ในวันที่สายลมแรงหอบเอาไอร้อนระอุมาส่งท้ายฤดูใบไม้ผลิ

แล้วพัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยยังคงทิ้งฉันไว้ตรงนี้ --

-----------------------------------------

ฉันจึงตั้งกระถางต้นมะลิไว้หน้าบ้าน และรอคอยสายลมระลอกใหม่อย่างเงียบเงียบ --

โดยหวังว่าสายลมคงตามกลิ่นเจ้าดอกมะลิเจอในสักวัน

---

และกลิ่นนั้น จะพาฉันกลับไปสู่อ้อมกอดของโลกใบสวยใบเดิม สักที --

------------------------------------------------